Wat ontzettend raak en grappig beschreven deze metafoor van Therapieland. De analyse aan het eind is uiteraard beperkt, maar maakt nieuwsgierig naar meer.
Ik denk dat dit vraagstuk om heel zorgvuldig onderscheid vraagt. Onderscheid tussen zware en lichtere psychische problematiek. Tussen therapie die je tot zelfredzaamheid brengt en/of echt tot de kern, of die blijft hangen in ervaringen en om de hete brij heen draaien. Er zijn in dit alles zoveel essentiële gradaties.
Ik ben heel benieuwd naar de Podcast.
Dezelfde vragen kun je overigens stellen op het vlak van (online) relatie-(zelf)hulp- en- therapie. Daar is ook ooooooontzettend veel gaande, met heeeeeel veel impact op ons (liefdes)leven. Dát vind ik ook echt een onderwerp voor de Ongelofelijke, en ik ben benieuwd met welke spreker jullie op de proppen zouden komen.
Net de aflevering geluisterd, ik wist eigenlijk niet dat jullie ook op Substack zaten, dus weer een fijne ontdekking! Ik vond de podcast heel boeiend en genuanceerd. Ik schoot even vol toen ik zag dat de GoFundMe voor Katie's buurvrouw is gehaald. Een van de onderwerpen die me heel erg bijblijft, is de manier waarop therapie ook kan zorgen dat mensen 'bezig blijven' en woede en verdriet wegreguleren over een systeem dat toelaat dat mensen tussen de mazen door vallen en niet geholpen kunnen worden. Het oproepen tot het helpen van een persoon in precies die situatie voelde als een hele oprechte manier om invulling te geven aan die boodschap.
Wat als een “achtbaan” geschreven artikel. Echt de spijker op de kop. Ook wel heel heftig als kijkt waar we het allemaal “zoeken”. Terwijl sociale banden voor alle mensen steeds verder uit het zicht raken en de vereenzaming gewoon uitdijt. Wat hebben we toch een behoefte aan Verbinding!!! Dan zou zoveel in de normale samenleving lichter kunnen worden en voelen we ons meer “gezien”. We hebben elkaar nodig en hunkeren naar vaderlijke of moederlijke liefde.
grappig en raak. De uitzending gaf een verdere verduidelijking en verdieping. zoals
- oververtegenwoordiging van witte hoger opgeleide mensen en dan vooral vrouw ( ik man wit 71!)
de onderbouwing dat dat wordt tegengekomen is misschien beetje selfullfilling. Immers een huisarts in kansarme buurt zal dit niet zoveel tegenkomen en dan wel anders doorverwijzen.
Wat ontzettend raak en grappig beschreven deze metafoor van Therapieland. De analyse aan het eind is uiteraard beperkt, maar maakt nieuwsgierig naar meer.
Ik denk dat dit vraagstuk om heel zorgvuldig onderscheid vraagt. Onderscheid tussen zware en lichtere psychische problematiek. Tussen therapie die je tot zelfredzaamheid brengt en/of echt tot de kern, of die blijft hangen in ervaringen en om de hete brij heen draaien. Er zijn in dit alles zoveel essentiële gradaties.
Ik ben heel benieuwd naar de Podcast.
Dezelfde vragen kun je overigens stellen op het vlak van (online) relatie-(zelf)hulp- en- therapie. Daar is ook ooooooontzettend veel gaande, met heeeeeel veel impact op ons (liefdes)leven. Dát vind ik ook echt een onderwerp voor de Ongelofelijke, en ik ben benieuwd met welke spreker jullie op de proppen zouden komen.
Super artikel en dito illustraties zegt deze ervaringsdeskundige- nog zonder podcast ;). Kijk uit naar de aflevering!
Net de aflevering geluisterd, ik wist eigenlijk niet dat jullie ook op Substack zaten, dus weer een fijne ontdekking! Ik vond de podcast heel boeiend en genuanceerd. Ik schoot even vol toen ik zag dat de GoFundMe voor Katie's buurvrouw is gehaald. Een van de onderwerpen die me heel erg bijblijft, is de manier waarop therapie ook kan zorgen dat mensen 'bezig blijven' en woede en verdriet wegreguleren over een systeem dat toelaat dat mensen tussen de mazen door vallen en niet geholpen kunnen worden. Het oproepen tot het helpen van een persoon in precies die situatie voelde als een hele oprechte manier om invulling te geven aan die boodschap.
Mooi, dank 🙏
Wat als een “achtbaan” geschreven artikel. Echt de spijker op de kop. Ook wel heel heftig als kijkt waar we het allemaal “zoeken”. Terwijl sociale banden voor alle mensen steeds verder uit het zicht raken en de vereenzaming gewoon uitdijt. Wat hebben we toch een behoefte aan Verbinding!!! Dan zou zoveel in de normale samenleving lichter kunnen worden en voelen we ons meer “gezien”. We hebben elkaar nodig en hunkeren naar vaderlijke of moederlijke liefde.
Wat geweldig dat jullie hier zo over schrijven!
grappig en raak. De uitzending gaf een verdere verduidelijking en verdieping. zoals
- oververtegenwoordiging van witte hoger opgeleide mensen en dan vooral vrouw ( ik man wit 71!)
de onderbouwing dat dat wordt tegengekomen is misschien beetje selfullfilling. Immers een huisarts in kansarme buurt zal dit niet zoveel tegenkomen en dan wel anders doorverwijzen.